Κατηγορία: My Blog

Αναίμακτα παιχνίδια. Άλλης εποχής. Βρέχουν ιδρώτα. Κουράστηκες. Δεν παίζεις. Είναι παιχνίδι η ζωή. Για άλλους. Χωρίς το ανθρώπινο όριο. Ληστεύουν. Δεν υπάρχει σκορ.

Μαθαίνεις. Να μην ψάχνεις. Απόφαση να προχωράς. Δεν στέκεσαι στις σκηνές γύρω σου. Δράμα και χαρά διαλέγουν τον χρόνο. Υπομονή στραγγίζει ελπίδα. Φυλάς ανατολή. Την κάνεις δική σου. Κάθε πρωί.

Την ανατολή αναπνέεις. Μια πορεία σου πόθος. Ταξίδια χρώματα. Μια αγκαλιά δεν σβήνει την επιστροφή. Πόλος σου έγινε αυτή. Μια αόρατη ρότα. Γεννάει την έλξη. Με όποιο κόστος. Να βρεις την Ιθάκη.

Περνάς τα όρια της λέξης. Κρύβεσαι πίσω της. Να ντραπείς δεν θέλεις. Να παιδέψεις. Να δοκιμάσεις χωρίς το ρίσκο απώλειας. Να γράψεις το ίχνος σου. Για εκείνη ζωντανό. Χορεύοντας στην αγκαλιά της.

Χωρίς φάρμακο. Παρούσα η απουσία. Αβάσταχτη γίνεται. 

Διαβάζεις. Λίγες λέξεις φωτεινές. Άστρα τολμηρά. Σκοτάδια νικούν. Την ζωή σου οδηγούν.

Πίσω μπροστά. Σκηνές χιλιοπαιγμένες. Ίδια αρχή και ίδιο τέλος. Βρέχεσαι μνήμες. Αποδέχεσαι την εποχή. Περιμένεις το μετά. Ντυμένος υπομονή. Αδιαφορείς.

Νομίζεις πως περνούν τα χρόνια. Ξεγελιέσαι από τα ημερολόγια των ανθρώπων. Μοντέρνοι απουσιολόγοι. Τακτοποιούν τα γεγονότα. Χωρίς χρώμα. Χωρίς γέλια και δάκρυα. Ξέρω. Έμεινα. Είμαι ακόμα εκεί. 

Πεισμώνεις. Κάνεις τις λέξεις γροθιές. Τις αμολάς στον αέρα. Να ακούν. Σφίγγεις τα δόντια. Πόνος ανθρώπινος. Συμβατός με μοίρα. Για λίγο χάνεις τους ήχους γύρω σου. Τυλιγμένος την ήττα σου. Απομονώνεσαι. Μια ακόμη. Δική σου. Ένα χαμόγελο μένει παγωμένο. Δεν πρόλαβε να σβηστεί. 

Δεν κυλά καμιά στιγμή πια. Γαντζωμένη κάθεται στην τελευταία ματιά. Πεισματάρα. Κουράστηκε να βρέχει με σταγόνες την ζωή μας.