Μειώνεις την απόσταση. Πιστεύεις. Ψάχνεις την επόμενη στιγμή. Προσέχεις. Εύθραυστος κόσμος. Ο δικός της. Θέλεις να βρίσκεσαι εκεί.

Μειώνεις την απόσταση. Πιστεύεις. Ψάχνεις την επόμενη στιγμή. Προσέχεις. Εύθραυστος κόσμος. Ο δικός της. Θέλεις να βρίσκεσαι εκεί.


Χαζεύεις την ζωή. Απρόσκλητος. Βουβός κινηματογράφος. Δεν περισσεύει τίποτα. Είσαι ο συγγραφέας και ο αναγνώστης σου. Δεν μαθαίνεις. Εσύ.


Μένεις μόνος να ατενίζεις την εικόνα. Ομιλούσα κάποιες φορές. Ατάραχη. Ταξιδεύει μαζί σου. Συμμάχησε με τον χρόνο. Μια τυραννία που δεν ζητάς να λήξει.


Φακίδες στολίζουν το πρόσωπο της. Χρώμα γλυκό στον καλοκαιρινό ήλιο. Φωτίζει τα μάτια της. Δέσμιους κρατά.


Στην στρογγυλή σκηνή. Δεν κρύβεσαι από πουθενά. Έκεί. Είσαι Έσύ. Τα σπλάχνα σου σε κοινή θέα. Ουρανός. Γη. Χωρίς σύνορα. Φωνή σημαία. Πατρίδα της. Ζητάς να γίνεις.


Πιστός. Ταχτοποιείς το μοίρασμα. Βρίσκεις χρόνο. Κοιτάς να μην αφήνεις εκκρεμότητες. Χωρίς σπατάλη. Διευθέτηση. Για να περισσεύει ζωή. Σε εκείνη να ξοδεύεις.


Ανθρώπινοι δρόμοι. Διασταυρώσεις μικρών και μεγάλων εγώ. Ανίερες συμμαχίες μοιράζονται την κοινή επιθυμία. Αλλοίμονο αν σταθείς σε κάθε μια για να ψάξεις τα κίνητρα. Απαρέγλιτα μοναχικός ο δρόμος. Συνοδοιπόροι πολλοί, στιγμιαίες συντροφιές παλεύουν μαζί για ένα κομμάτι χρόνου που αν τους προσφέρει ανταπόδοση γίνεται αυτόματα μια ζεστή ανάμνηση. Ένα βάθρο που στάθηκες και κοιτάς τι υπάρχει πιο ψηλά.


Αλλάζει τον ρυθμό. Κρατιέσαι σε απόσταση από τα χθες. Δεν αγωνιάς για τα αύριο. Αφουγκράζεσαι τους ήχους των βημάτων σου. Κάποια στιγμή μετράς τις ανάσες της. Μουσική σε συντροφεύει για λίγο. Ήχοι. Ονειρεύεσαι ζωή.


Επιθυμία εναντίον της. Απάτητο κάστρο. Αντέχει. Την πίστη σου καίει. Δική της φωτιά. Θυσία ζητά.


Σπάει την σιωπή. Διαλέγει χρόνο. Τις λέξεις επιστρατεύει. Κομπάρσοι αυτές. Απόλεμοι στρατιώτες. Δεν κρατούν γραμμή άμυνας. Πόλεμος ακήρυχτος. Μαίνεται για χρόνια.