Γεννιούνται βαφτισμένες χάρη. Ένα απλό τίναγμα. Μια μικρή μεταβολή. Κλειδώνει τα μάτια σου. Σαστίζεις να βρίσκεις τόσο εύκολα τις απαντήσεις. Μια δόση από το θαύμα της δημιουργίας. Ξανθιά, μελαχρινή, κοκκινομάλλα. Όποιο χρώμα. Επιβεβαιώνεις γιατί είσαι εδώ. Χωρίς ανθρώπινους νόμους να περιγράφουν αντιγραφείς.
Αρκεί να είναι κοντά. Σβήνει τον χρόνο. Δεν σπαταλάς. Σαν παραμύθι. Η δική σου Πριγκίπισσα.
Ανασαίνεις την χαρά. Γεμίζεις το οξυγόνο της. Αφήνεις τα χείλη ελεύθερα να σχηματίσουν γραμμές στο πρόσωπο σου. Μια στιγμή. Ένα σούρουπο.
Μειώνεις την απόσταση. Πιστεύεις. Ψάχνεις την επόμενη στιγμή. Προσέχεις. Εύθραυστος κόσμος. Ο δικός της. Θέλεις να βρίσκεσαι εκεί.
Χαζεύεις την ζωή. Απρόσκλητος. Βουβός κινηματογράφος. Δεν περισσεύει τίποτα. Είσαι ο συγγραφέας και ο αναγνώστης σου. Δεν μαθαίνεις. Εσύ.
Μένεις μόνος να ατενίζεις την εικόνα. Ομιλούσα κάποιες φορές. Ατάραχη. Ταξιδεύει μαζί σου. Συμμάχησε με τον χρόνο. Μια τυραννία που δεν ζητάς να λήξει.
Φακίδες στολίζουν το πρόσωπο της. Χρώμα γλυκό στον καλοκαιρινό ήλιο. Φωτίζει τα μάτια της. Δέσμιους κρατά.
Στην στρογγυλή σκηνή. Δεν κρύβεσαι από πουθενά. Έκεί. Είσαι Έσύ. Τα σπλάχνα σου σε κοινή θέα. Ουρανός. Γη. Χωρίς σύνορα. Φωνή σημαία. Πατρίδα της. Ζητάς να γίνεις.
Πιστός. Ταχτοποιείς το μοίρασμα. Βρίσκεις χρόνο. Κοιτάς να μην αφήνεις εκκρεμότητες. Χωρίς σπατάλη. Διευθέτηση. Για να περισσεύει ζωή. Σε εκείνη να ξοδεύεις.
Ανθρώπινοι δρόμοι. Διασταυρώσεις μικρών και μεγάλων εγώ. Ανίερες συμμαχίες μοιράζονται την κοινή επιθυμία. Αλλοίμονο αν σταθείς σε κάθε μια για να ψάξεις τα κίνητρα. Απαρέγλιτα μοναχικός ο δρόμος. Συνοδοιπόροι πολλοί, στιγμιαίες συντροφιές παλεύουν μαζί για ένα κομμάτι χρόνου που αν τους προσφέρει ανταπόδοση γίνεται αυτόματα μια ζεστή ανάμνηση. Ένα βάθρο που στάθηκες και κοιτάς τι υπάρχει πιο ψηλά.
