Συντάκτης: admin

Απάνθρωπη δαπάνη. Να φιλάς αγνώστους. Δεσμεύεσαι προσωπικά. Υπομένεις καθώς πρέπει απειλές. Για να πετύχεις. Φοράς το λιγδιασμένο κουστούμι των εκλεγμένων. Πρόθυμος. Να αφήσεις το ίχνος σου. Ένας λεκές ακόμα σε κακούς καιρούς

Σταματημένος. Χάνεις το μέτρημα. Κεφάλαια ανοιχτά. Χάσκουν πόρτες γύρω σου. Ονειρεύεσαι. Σαν να γεννήθηκες χθες. 

Βουβή παρουσία. Συνοδεύει χρόνο χαρούμενα. Έλλειψη απλόχερα κερνά. 

Ανθρώπινα όνειρα. Μικρές ή μεγάλες βάρκες κουβαλούν την ζωή μας. Ομορφαίνουν την πορεία. Ακόμα κι όταν χαθούν καμένα σε μια πραγματικότητα. 

Πολύτιμο γα κάθε άνθρωπο. Η αγάπη. 

Εκκλησιαστής 8: 9: «Ο άνθρωπος εξουσιάζει τον άνθρωπο προς βλάβη του»

Λαός αργής ωρίμανσης. Υπάρχει ελπίδα. Σε 360 χρόνια δημοκρατίας θα ξεσηκωθεί τελικά. Κάποτε. Κάποια γενιά θα τους τοποθετήσει την ταφόπλακα. 

Μάταιη προσπάθεια να σουλουπωθούν. Δεν φτουράν τα επώνυμα πάνω τους. Μια εφηβεία ολόσωμη αξυρισιά δεν μεταλλάσσεται με όλους τους σταυρούς σε ψηφοδέλτιο. 

Συνωστίζονται εθελοντές σωτήρες. Άλλη μια φορά. Ψαλμοί – κραυγές. Εξόφθαλμα ψεύτικοι. Στερούνται γιατί. Πρόστυχα συγκρίνουν καταστροφές. Ανίκανοι να χτίσουν ζωές. 

Ιστορία σβήνεται από δεύτερα που γίναν πρώτα. Κομπάζουν. Βρίσκουν ανοχή. Δωρεά λαού που δεν θυμάται. Ακριβή η ελευθερία. Εξαϋλώνεται από γενιά σε γενιά. Αγώνας για μια θέση στο δημόσιο. Μέχρι να λιώσει το κράτος δεν υπάρχουν απόγονοι επαναστάτες.