
Ήσυχα ξημερώνουν ημέρες. Χωρίς να φέρνουν είδηση. Σβήνουν με την δύση. Υπάκουες. Σε ρυθμό καλοκαιρινό. Δοκιμάζουν την υπομονή σου. Εξέταση ολόκληρης ζωής.


Ήσυχα ξημερώνουν ημέρες. Χωρίς να φέρνουν είδηση. Σβήνουν με την δύση. Υπάκουες. Σε ρυθμό καλοκαιρινό. Δοκιμάζουν την υπομονή σου. Εξέταση ολόκληρης ζωής.


Αντιγραφές μονότονες. Χαμένες σε αμέτρητες επαναλήψεις. Βασίλεια του ενός. Προσφέρουν μάθημα αποφυγής. Χωρίς συντροφιά. Πριγκίπισσα μοναξιά.


Διαβάζεις βιβλίο. Στιγμές καταβροχθίζεις σελίδες. Άλλες κρέμεσαι από μια τελεία. Δεν θέλεις να τελειώσει. Ανάμεσα σε δυο όχθες κολυμπάς. Βρεγμένος επιπλέεις ισορροπώντας χαρά και λύπη. Ρουφάς ανάσα. Την ευτυχία αφήνεις να σε κυριεύσει.


Κόντρα στις θολές εικόνες. Μια λάμψη φωτίζει. Ένα θέλω σιγοκαίει. Ατρόμητο σε καιρούς και εποχές. Μια πίστη. Ζωντανή σε κάθε ανάσα.


Βήματα προς ένα τέλος λουσμένα αγωνία. Άγνωστο μέλλον απειλεί. Στοιχειώνει ένα τώρα. Είναι το μόνο που έχουμε.


Οι αριθμοί δεν αποκτούν ποτέ την αξία μιας στιγμής, της λέξης που άκουσες η μιας εικόνας που έμεινε χαραγμένη στην μνήμη σου. Βρίσκονται παντού γύρω μας έτοιμοι να μας δείξουν την έξοδο, ένα τέλος. Καταδικασμένοι να σβήσουν στην επόμενη πράξη.