
Μαζί της. Χωρίς κομπάρσους. Δική σας η σκηνή. Λόγια γεννημένα στο στόμα της. Κολλάνε σαν ταπετσαρία στους τοίχους της μνήμης. Θα φωτίζουν για καιρό τις έρημες ώρες.


Μαζί της. Χωρίς κομπάρσους. Δική σας η σκηνή. Λόγια γεννημένα στο στόμα της. Κολλάνε σαν ταπετσαρία στους τοίχους της μνήμης. Θα φωτίζουν για καιρό τις έρημες ώρες.
Αφήστε μια απάντηση