Ανθρώπινοι δρόμοι. Διασταυρώσεις μικρών και μεγάλων εγώ. Ανίερες συμμαχίες μοιράζονται την κοινή επιθυμία. Αλλοίμονο αν σταθείς σε κάθε μια για να ψάξεις τα κίνητρα. Απαρέγλιτα μοναχικός ο δρόμος. Συνοδοιπόροι πολλοί, στιγμιαίες συντροφιές παλεύουν μαζί για ένα κομμάτι χρόνου που αν τους προσφέρει ανταπόδοση γίνεται αυτόματα μια ζεστή ανάμνηση. Ένα βάθρο που στάθηκες και κοιτάς τι υπάρχει πιο ψηλά.
Αφήστε μια απάντηση