Μονόλογοι σου. Λέξεις. Άηχες. Βαριές όμως. Τις νοιώθεις. Όταν τις εικόνες ξεδιπλώνουν. Γοητεία. Σε δική σου διάσταση. Προβάλλεται. Λείπουν πρόλογοι. Δεν ζητάς υπότιτλους. Γνωρίζεις κάθε συλλαβή. Γεννιούνται στην ανάσα σου. Χωράνε παντού. Σύντροφοι. Σε περιμένουν. Να τις βάλεις με τάξη. Στο δικό σου βιβλίο. Αδιάφορες αυτές. Δεν ψάχνουν αναγνώστη.
Αφήστε μια απάντηση