Με μάτια ανοικτά δύσκολο να μη δεις. Χωρίς τα πυροτεχνήματα του μυαλού ζεις σαν παιδί. Οι εικόνες σε αγκαλιάζουν. Σε ντύνουν χρώμα και άρωμα. Και οι άλλες οι ασπρόμαυρες. Μαγκώνουν από μέσα τη χαρά σου. Εισαγγελέα σε κάνουν. Της σκιάς σου κατήγορο. Αθώος – ένοχος. Χαμένος. Στις μεγάλες φυλακές μεγάλωσες.
Αφήστε μια απάντηση