Τρέχεις. Τη δική σου ζωή. Δεν στέκεσαι. Να μην γεμίζεις τον αέρα τους. Μην μείνεις στο χθες.
Ανακαλύπτεις. Λέξεις φορτωμένες ζωή. Χρώματα. Πολεμούν σκιές. Δεν φοβάσαι να τις μουτζουρώνεις. Ζωγραφίζεις τον δικό σου πίνακα. Χωρίς. Αυτούς.
Να είναι ο δικός σου κόσμος.
Αφήστε μια απάντηση