Φτάσαμε στην άκρη ενός κόσμου ζωντανού νεκρού. Εθισμένου στην πλαστική ηδονή. Στο φαγητό στην διασκέδαση στο σέξ στην καριέρα. Πασχίζει να πετύχει χωρίς κόπο. Σε αυτό το κόσμο που απεμπολεί μέρα τη μέρα τις ανέσεις του κάποιοι κουβαλάνε μια ψυχή. Εαν δεν εχει ψαχνό είναι τελειωμένοι. Το ψαχνό δεν γυαλίζει όπως τα ακριβά αξεσουάρ αλλά βροντάει τη Γη σαν τεράστιο subwoofer.
Αφήστε μια απάντηση